தனதன தனதன தானன தானந்
     தனத் தனந்தன தனன தான தனதன
          தானான தான தனனந் தானந்
               தனன தாத்தன தானத் தானத் தானத் ...... தாத்தன தனதான

......... பாடல் .........

கலவியி னலமுரை யாமட வார்சந்
     தனத் தனங்களில் வசம தாகி யவரவர்
          பாதாதி கேச மளவும் பாடுங்
               கவிஞ னாய்த்திரி வேனைக் காமக் ரோதத் ...... தூர்த்தனை யபராதக்

கபடனை வெகுபரி தாபனை நாளும்
     ப்ரமிக் குநெஞ்சனை உருவ மாறி முறைமுறை
          ஆசார வீன சமயந் தோறுங்
               களவு சாத்திர மோதிச் சாதித் தேனைச் ...... சாத்திர நெறிபோயைம்

புலன்வழி யொழுகிய மோகனை மூகந்
     தனிற் பிறந்தொரு நொடியின் மீள அழிதரு
          மாதேச வாழ்வை நிலையென் றேயம்
               புவியின் மேற்பசு பாசத் தேபட் டேனைப் ...... பூக்கழ லிணைசேரப்

பொறியிலி தனையதி பாவியை நீடுங்
     குணத் ரயங்களும் வரும நேக வினைகளு
          மாயாவி கார முழுதுஞ் சாடும்
               பொருளின் மேற்சிறி தாசைப் பாடற் றேனைக் ...... காப்பது மொருநாளே

குலகிரி தருமபி ராம மயூரம்
     ப்ரியப் படும்படி குவளை வாச மலர்கொடு
          வாராவு லாவி யுணரும் யோகங்
               குலைய வீக்கிய வேளைக் கோபித் தேறப் ...... பார்த்தரு ளியபார்வைக்

குரிசிலு மொருசுரர் பூசுர னோமென்
     றதற் கநந்தர மிரணி யாய நமவென
          நாராய ணாய நமவென் றோதுங்
               குதலை வாய்ச்சிறி யோனுக் காகத் தூணிற் ...... றோற்றிய வசபாணிப்

பலநக நுதியி னிசாசர னாகங்
     கிழித் தளைந்தணி துளசி யோடு சிறுகுடல்
          தோண்மாலை யாக அணியுங் கோவும்
               பரவி வாழ்த்திட வேகற் றாரச் சோதிப் ...... பாற்பணி யிறைவாகைப்

படமுக வடலயி ராபத மேறும்
     ப்ரபுப் பயங்கெட வடப ராரை வரைகெட
          வேலேவி வாவி மகரஞ் சீறும்
               பரவை கூப்பிட மோதிச் சூர்கெட் டோடத் ...... தாக்கிய பெருமாளே.

......... சொல் விளக்கம் .........

கலவியின் நலம் உரையா மடவார் சந்தனத் தனங்களில் வசமது ஆகி அவரவர் பாதாதி கேசம் அளவும் பாடும் கவிஞனாய் திரிவேனைக் காம க்ரோத தூர்த்தனை ... புணர்ச்சியின் இன்பங்களை எடுத்துப் பேசி, விலைமாதர்களுடைய சந்தனம் அணிந்த மார்பகங்களில் வசப்பட்டு, அந்த மாதர்களுடைய பாதம் முதல் கூந்தல் வரையும் பாடும் பாவலனாய் திரிகின்ற எண்ணம் கொண்ட, காம ஆசையும், கோபமும் கொண்ட காமுகனான என்னை,

அபராதக் கபடனை வெகு பரிதாபனை நாளும் ப்ரமிக்கு நெஞ்சனை உருவ மாறி முறை முறை ஆசார ஈன சமயம் தோறும் களவு சாத்திரம் ஓதிச் சாதித்தேனை ... பிழைகள் செய்கின்ற வஞ்சகனாகிய என்னை, மிகவும் வருந்தத் தக்க என்னை, தினந்தோறும் திகைத்து நிற்கும் உள்ளம் கொண்டவனாகிய என்னை, வடிவமும் அழகும் அப்போதைக்கப்போது மாறுதல் அடைந்து, ஒன்றன் பின் ஒன்றாக ஒழுக்கக் குறைவு உள்ள சமயங்கள் ஒவ்வொன்றையும் ஆராய்ந்து வஞ்சனைக்கு இடமான வழிகளைக் கற்று நான் பேசுவதே சரி என்று சாதித்துப் பேசும் என்னை,

சாத்திர நெறி போய் ஐம்புலன் வழி ஒழுகிய மோகனை மூகம் தனில் பிறந்து ஒரு நொடியின் மீள அழி தரும் ஆதேச வாழ்வை நிலை என்றே அம் புவியின் மேல் பசு பாசத்தே பட்டேனை ... நன்னடையைக் கூறும் வேத நூல்களில் கூறப்பட்ட வழிகளை விட்டு விலகி, ஐம்புலன்கள் இழுத்துக் கொண்டு போகும் வழியிலே சென்று காமுகனாகிய என்னை ஊமையின் கனவுக்கு ஒப்பாகத் தோன்றி ஒரு நொடிப் பொழுதில் மாண்டு அழிவுறும் நிலையாமை உடைய இந்த வாழ்க்கையை நிலைத்திருக்கும் என்று நினைத்து, இந்த அழகிய பூமியில் பதி ஞானம் இல்லாமல், ஜீவான்மா சம்பந்தப்பட்ட பந்தங்களில் கட்டுப்பட்ட என்னை,

பூக்கழல் இணை சேரப் பொறியிலிதனை அதி பாவியை நீடும் குண த்ரயங்களும் வரும் அநேக வினைகளு(ம்) மாயா விகார(ம்) முழுதும் சாடும் பொருளின் மேல் சிறிது ஆசைப்பாடு அற்றேனைக் காப்பதும் ஒருநாளே ... உனது மலர் நிறைந்த திருவடி இணைகளில் சேர அறிவில்லாத என்னை, மகா பாபியாகிய என்னை, நெடியதாய் இருக்கும் சத்துவம், தாமதம், ராசதம் எனப்படும் மூன்று குணங்களையும் என்னைப் பீடிக்க வரும் பல வினைகளையும், உலக மாயையால் ஏற்படும் (காமம், குரோதம், லோபம், மோகம், மதம், மாற்சரியம், இடும்பு, அசூயை ஆகிய) துர்க்குணங்கள் யாவற்றையும் துகைத்து அழிக்க வல்ல மெய்ப் பொருளின் மேல் சிறிதளவும் கூட ஆசை இல்லாத என்னை காத்தருளும் ஒரு நாள் கிடைக்குமா?

குலகிரி தரும் அபிராம மயூரம் ப்ரியப்படும் படி குவளை வாச மலர் கொடு வாரா உலாவி உணரும் யோகம் குலைய வீக்கிய வேளைக் கோபித்து ஏறப் பார்த்து அருளிய பார்வை குரிசிலும் ... இமய மலை ஈன்ற அழகுள்ள மயிலான பார்வதி ஆசைப்படும்படி குவளை மலராகிய பாணத்தை எடுத்துக் கொண்டு வந்து உலாவி, சகலத்தையும் உணர வல்ல ஞான யோக நிலை தடுமாற அந்தப் பாணத்தைத் தன் மீது செலுத்திய மன்மதனை கோபித்து மேலே நெரித்து நோக்கிய பார்வையால் எரித்து, பின் அருளிய பெருமையைக் கொண்ட சிவபெருமானும்,

ஒரு சுரர் பூசுரன் ஓம் என்றதற்கு அனந்தரம் இரணியாய நம என நாராயணாய நம என்று ஓதும் குதலை வாய்ச் சிறியோனுக்காகத் தூணில் தோற்றிய ... ஒரு தெய்வ வேதியன் ஓம் என்று தொடங்கிய பின்னர் இரணியாய நம என்று பாடம் ஆரம்பிக்க, நாராயணாய நம என்று ஓதிய சிறு பிள்ளையாகிய பிரகலாதனுக்காக தூணில் இருந்து வெளிப்பட்ட

வச பாணிப் பல நக நுதியில் நிசாசரன் ஆகம் கிழித்து அளைந்து அணி துளசியோடு சிறு குடல் தோள் மாலையாக அணியும் கோவும் ... நர சிம்ம வடிவத்தில் கொண்டிருந்த கைகளில் இருந்த பல நகங்களின நுனியைக் கொண்டு அந்த அரக்கனாகிய இரணியனின் தேகத்தைக் கிழித்து துளாவிக் கலக்கி, தாம் அணிந்திருந்த துளசி மாலையோடு (இரணியனின்) சிறு குடலையும தோளில் மாலையாக அணிந்து விளங்கிய தலைவனான திருமாலும்,

பரவி வாழ்த்திடவே கற்று ஆரச் சோதிப்பான் பணி இறை வாகைப் பட முக அடல் அபிராபதம் ஏறும் ப்ரபுப் பயம் கெட ... போற்றி வாழ்த்தவும், கற்று நிரம்ப ஆராய்ச்சி உடைய பிரகஸ்பதியைப் பணிகின்ற அரசனும், வெற்றி கொண்டதும் முக படாம் அணிந்துள்ளதும் வலிமை வாய்ந்ததுமான ஐராவதம் என்னும் யானையின் மேல் ஏறும் தலைவனுமான இந்திரனுடைய பயம் நீங்கவும்,

வட பராரை வரை கெட வேல் ஏவி வாவி மகரம் சீறும் பரவை கூப்பிட மோதிச் சூர் கெட்டு ஓடத் தாக்கிய பெருமாளே. ... வடக்கே உள்ள பருத்த அடியை உடைய கிரௌஞ்ச மலை அழிய வேலாயுதத்தைச் செலுத்தி, தாண்டிப் பாய்ந்து மகர மீன்கள் சீறுகின்ற கடல் கோ கோ எனக் கூச்சலிட அதைத் தாக்கி, சூரன் (கடலில்) ஓட்டம் பிடித்து அழியும்படி அவனையும் தாக்கிய பெருமாளே.

Song 1150 - kalaviyi nalamurai (common)

thanathana thanathana thAnana thAnan
     thanath thananthana thanana thAna thanathana
          thAnAna thAna thananan thAnan
               thanana thAththana thAnath thAnath thAnath ...... thAththana thanathAna

.........Song.........

kalaviyi nalamurai yAmada vArsan
     thanath thanangaLil vasama thAki yavaravar
          pAthAthi kEsa maLavum pAdung
               kavinja nAyththiri vEnaik kAmak rOthath ...... thUrththanai yaparAthak

kapadanai vekupari thApanai nALum
     pramik kunenjanai uruva mARi muRaimuRai
          AsAra veena samayan thORung
               kaLavu sAththira mOthic chAthith thEnai ...... sAththira neRipOyaim

pulanvazhi yozhukiya mOkanai mUkan
     thaniR piRanthoru nodiyin meeLa azhitharu
          mAthEsa vAzhvai nilaiyen REyam
               puviyin mERpasu pAsath thEpat tEnaip ...... pUkkazha liNaisErap

poRiyili thanaiyathi pAviyai needung
     kuNath rayangaLum varuma nEka vinaikaLu
          mAyAvi kAra muzhuthunj chAdum
               poruLin mERsiRi thAsaip pAdat REnaik ...... kAppathu morunALE

kulakiri tharumapi rAma mayUram
     priyap padumpadi kuvaLai vAsa malarkodu
          vArAvu lAvi yuNarum yOkang
               kulaiya veekkiya vELaik kOpith thERap ...... pArththaru LiyapArvaik

kurisilu morusurar pUsura nOmen
     RathaR kananthara miraNi yAya namavena
          nArAya NAya namaven ROthung
               kuthalai vAycchiRi yOnuk kAkath thUNit ...... ROtRiya vasapANip

palanaka nuthiyi nisAsara nAkang
     kizhith thaLainthaNi thuLasi yOdu siRukudal
          thONmAlai yAka aNiyung kOvum
               paravi vAzhththida vEkat RArac chOthip ...... pARpaNi yiRaivAkaip

padamuka vadalayi rApatha mERum
     prapup payangeda vadapa rArai varaikeda
          vElEvi vAvi makaranj cheeRum
               paravai kUppida mOthic cUrket tOdath ...... thAkkiya perumALE.

......... Meaning .........

kalaviyin nalam uraiyA madavAr santhanath thanangaLil vasamathu Aki avaravar pAthAthi kEsam aLavum pAdum kavinjanAy thirivEnaik kAma krOtha thUrththanai: Expounding the bliss of coital pleasure and being ensnared in the whores' bosom smeared with the paste of sandalwood powder, I have been roaming around singing songs in praise of those women describing them from their feet to the hair; I have been a passionate fanatic with a quick temper;

aparAthak kapadanai veku parithApanai nALum pramikku nenjanai uruva mARi muRaimuRai AsAra eena samayam thORum kaLavu sAththiram Othic chAthiththEnai: I have been a treacherous sinner and very pitiable; every day I used to stand dumbfounded with a distraught mind; my good-looking stature transformed from time to time for the worse; one after the other, I used to do counter-productive research into several religions, full of blemishes, and learnt several dubious and evil methods; I emphatically stood by the conviction that whatever I stated was the right one;

sAththira neRi pOy aimpulan vazhi ozhukiya mOkanai mUkam thanil piRanthu oru nodiyin meeLa azhi tharum AthEsa vAzhvai nilai enRE am puviyin mEl pasu pAsaththE pattEnai: I deviated from the righteous path prescribed in the scriptures and went along the way my five sensory organs led me, becoming a womanizer; whereas this world is transient like the dream of a dumb person that vanishes instantaneously, I though this life would last forever; on this beautiful earth, I became mired in materialistic pursuits that bonded me further and further without letting me think of the Lord;

pUkkazhal iNai sErap poRiyilithanai athi pAviyai needum kuNa thrayangaLum varum anEka vinaikaLu(m) mAyA vikAra(m) muzhuthum sAdum poruLin mEl siRithu AsaippAdu atREnaik kAppathum orunALE: I did not have the intellect to prostrate and surrender at Your hallowed lotus feet; I have been the worst sinner; I did not have an iota of interest in learning the True Principle which alone could throughly destroy the three mighty characterestics (namely, sathvam - tranquility, rAjasam - aggressiveness and thAmasam - lethargy), several deeds that are waiting to attach themselves to me, and many vices that are caused by the delusion in this world (namely, desire, anger, jealosy, lust, frenzy, rancour, haughtiness and hate); despite all my shortcomings, will there be a day, Oh Lord, when You will graciously protect me?

kulakiri tharum apirAma mayUram priyappadum padi kuvaLai vAsa malar kodu vArA ulAvi uNarum yOkam kulaiya veekkiya vELaik kOpiththu ERap pArththu aruLiya pArvai kurisilum: When He, who is Omniscient, was once in deep penance, His meditation in Siva YogA was disturbed as Manmathan (God of Love) roaming in that region wielded an arrow of lily in order to stimulate love in the heart of PArvathi, the beautiful peacock-like damsel, delivered by Mount HimavAn; being enraged, Lord SivA looked up and spewed fiery rays from His third eye and burnt him down; immediately, He forgave Manmathan with grace; He is that famous Lord SivA;

oru surar pUsuran Om enRathaRku anantharam iraNiyAya nama ena nArAyaNAya nama enRu Othum kuthalai vAyc chiRiyOnukkAkath thUNil thOtRiya: When a divine tutor began his lesson commencing with the word "OM", the little boy PrahlAdhan completed it by saying "NArAyaNAya namaha"; for the sake of that boy, He emerged from the pillar;

vasa pANip pala naka nuthiyil nisAsaran Akam kizhiththu aLainthu aNi thuLasiyOdu siRu kudal thOL mAlaiyAka aNiyum kOvum: He manifested in the form of a Lion-man (Narasimhar); with the claws on the many fingers in His hands, He tore into the body of HiraNyan, stirring up his little intestines, plucking and wearing them as a garland along with the Thulasi garland adorning His neck; He is the leader, Lord VishNU;

paravi vAzhththidavE katRu Arac chOthippAn paNi iRai vAkaip pada muka adal apirApatham ERum prapup payam keda: Both those Lords lauded You in adoration; Indra, who worships his erudite and scholarly master, Brahaspathi (Jupiter), and who, as the leader of the celestials, rides the victorious and strong elephant, AirAvatham, wearing an ornamental cloth decorating its head, was relieved of his anxiety and fear;

vada parArai varai keda vEl Evi vAvi makaram seeRum paravai kUppida mOthic cUr kettu Odath thAkkiya perumALE.: when You wielded Your spear destroying the huge mountain Krouncha in the north; making the sea, full of jumpy makara fish, scream in fear, You attacked the demon SUran chasing him (in the sea) and ultimately killing him, Oh Great One!

(0981-0000-0000_xcz)*fxm1